Pusat Perlindungan Sementara Mae La (Mae La Temporary Shelter) bermula sebagai tempat perlindungan kecil pada tahun 1984 untuk menampung beberapa ratus orang etnik Karen yang melarikan diri daripada konflik maut dan tembakan di seberang sempadan dari Negeri Kayin, Myanmar. Daripada sebuah kampung kecil yang terletak di lembah Daerah Tha Song Yan, Wilayah Tak, ia berkembang pesat apabila konflik berterusan. Hari ini, ia telah menjadi yang terbesar dan paling mantap daripada sembilan pusat perlindungan di sepanjang sempadan Thai-Myanmar.

Struktur Sosial dan Pengurusan:

• Hari ini, Mae La jauh lebih daripada sekadar tapak perkhemahan; ia berfungsi sebagai sebuah bandar mikro kompleks yang menempatkan berpuluh-puluh ribu nyawa. Bahagian dalamnya dibahagikan kepada zon yang jelas, menampilkan institusi pendidikan dari peringkat rendah hingga sekolah menengah, sebuah hospital lapangan yang kukuh, dan tempat ibadat yang mencerminkan komuniti yang pelbagai yang terdiri daripada orang Kristian, Muslim dan Buddha. Di tengah-tengah tadbir urusnya ialah sistem penyertaan yang dikenali sebagai Jawatankuasa Kem, sekumpulan pelarian terpilih yang menguruskan ketenteraman dan kebajikan pusat perlindungan itu dengan penyelarasan dengan pihak berkuasa Thai.

Peranan Antarabangsa:

• Pusat perlindungan ini berfungsi sebagai hab kemanusiaan global, menerima sokongan berterusan daripada UNHCR (Pesuruhjaya Tinggi Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu untuk Pelarian) dan TBC (The Border Consortium). Selain menyediakan keperluan asas, terdapat tumpuan yang kuat terhadap latihan vokasional, seperti tenunan tradisional Karen, pertanian dan kemahiran bahasa. Program-program ini bertujuan untuk menyediakan penduduk untuk masa depan sama ada penempatan semula di negara ketiga atau penghantaran pulang yang bermaruah ke tanah air mereka

Seni Bina dan Cara Hidup:

• Dari luar, semasa memandu di sepanjang Lebuhraya 105, seseorang akan disambut dengan pemandangan rumah yang menakjubkan yang dibina daripada buluh dan beratapkan daun kering (Tong Tueng). Struktur berwarna coklat lembut ini berteres di lereng bukit secara teratur dengan latar belakang gunung batu kapur gergasi. Pemandangan ini bukan sahaja mencerminkan landskap Wilayah Tak yang megah dan sungguh-sungguh tetapi juga berdiri sebagai bukti sejarah hidup tentang ketahanan, perjuangan dan penantian yang panjang untuk keamanan sejati oleh rakyat Karen selama lebih empat dekad.

Pada masa kini, Pusat Perlindungan Sementara Mae La bukan sekadar tempat kurungan bagi orang yang terlantar; ia adalah komuniti yang hidup dan bernafas. Di sini, berpuluh-puluh ribu orang masih bangun untuk memasak makanan, menghantar anak-anak mereka ke sekolah, mengamalkan kraf mereka, dan menunggu dengan harapan yang teguh bahawa suatu hari nanti, pintu keamanan akan terbuka, membolehkan mereka melangkah keluar dan menjalani kehidupan kebebasan sejati sekali lagi.

Dengan Kereta Persendirian:

• Dari Daerah Mae Sot, ambil Lebuhraya No. 105 (Mae Sot–Mae Sariang) menghala ke Daerah Tha Song Yang untuk kira-kira 60 kilometer. Pusat perlindungan ini terletak di sebelah kiri jalan dan ditanda dengan jelas sebagai kawasan terkawal.

• Sekatan Akses: Pusat perlindungan ini ialah kawasan keselamatan terhad. Kemasukan adalah dilarang sama sekali tanpa kebenaran rasmi daripada Kementerian Dalam Negeri atau pihak berkuasa yang berkaitan.

• Fotografi: Pemerhatian dari kawasan tepi jalan awam adalah dibenarkan; walau bagaimanapun, mengambil gambar penduduk, terutamanya wajah yang boleh dikenal pasti, tanpa kebenaran adalah tidak dibenarkan.

• Keselamatan: Lebuhraya No. 105 kerap digunakan oleh lori dan kenderaan pengangkutan. Pengunjung hanya boleh meletakkan kenderaan di kawasan tepi jalan yang selamat apabila berhenti untuk melihat tapak.

Yuran Kemasukan:

• Tiada yuran kemasukan (Pusat perlindungan tidak dibuka sebagai tarikan pelancong awam.)

Waktu Buka:

• Kawasan terkawal, dipantau 24 jam (Pemerhatian luaran dibenarkan dari lebuh raya awam sahaja.)